Bunamanın görünmeyen yüzü

Her demans (bunama) unutkanlıkla başlamaz. Bazıları insanın hafızasından önce davranışını değiştirir. Tıpkı frontotemporal demans gibi... Frontotemporal demans, beynin frontal yani ön bölgesini etkileyen bir nörodejeneratif bir hastalıktır. Bu bölgelerdeki sinir hücrelerinde (nöronlarda) hasar meydana geldiğinde ortaya çıkar. Genetik olabileceği gibi geçirilen kafa travmalarından, mükemmelliyetçi kişilik özelliklerinden ya da beyni aşırı yormaktan da kaynaklanabilir. Sinsi bir bunama türü olan bu hastalığın ilerleyici bir beyin hastalığı olduğunu belirten Nöroloji Uzmanı Prof. Dr. Derya Uludüz ‘’Bu da beynin bazı bölümlerinin işlevini yitirmesiyle zamanla kötüleştiği anlamına gelir’’ dedi ve hastalığın genellikle göz ardı edilen belirtilerine dikkat çekip, ailelere yol gösterecek önerilerde bulundu… Prof. Dr. Derya Uludüz Dışarıda normal evde bambaşka Demans denince akla hemen bunama gelir. Oysa her demans unutkanlıkla başlamaz. Frontotemporal demansta ilk değişen şey çoğu zaman hafıza değil, kişilik, davranış, dürtü kontrolü ve sosyal muhakemedir. Bu tabloda kişi dışarıdan bakıldığında uzun süre iyi görünebilir. Konuşur, sohbet eder, kibar davranır, hatta çevresindekilere gayet akıllı ve mantıklı gelir. Bu yüzden yakınlarının “onda bir değişiklik var” demesi çoğu zaman inandırıcı bulunmaz. Bu da tanıyı geciktirir. Oysa gerçek tablo çoğu zaman evin içinde yaşanır… Aile için süreç çok yıpratıcıdır. Çünkü kişinin  eski halinin yavaş yavaş kaybolduğunu görür. İçgörü kaybı: Ben hasta değilim Frontotemporal demansın en zor taraflarından biri içgörü kaybıdır. Yani hasta değiştiğini fark etmez. Davranışlarının kırıcı olduğunu kabul etmez. Kendisinde bir problem olduğunu düşünmez. Hatta çoğu zaman sorunlu olanın eşi, çocuğu veya çevresi olduğuna inanır. Bu nedenle doktora gitmeyi reddedebilir. Tedaviye direnebilir. Ailesini suçlayabilir. Bu tablo aile içinde büyük yalnızlık yaratır. Davranış değişikliklerine dikkat edilmedi Frontotemporal demans yaşayan kişide şu değişiklik...